إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ منم مر شما را پيامبر [ ى ] با امانت . ( 107 ) فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ از خداى تعالى بترسيت و مرا طاعت داريت به آوردن توحيد و طاعت . ( 108 ) وَ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ و نمىخواهم از شما مزدى به رسانيدن رسالت ، إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلى رَبِّ الْعالَمِينَ نيست ثواب من مگر از پادشاه همه مملكت . ( 109 ) فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ از خداى تعالى بترسيت ، و مرا طاعت داريت . ( 110 ) قالُوا أَ نُؤْمِنُ لَكَ وَ اتَّبَعَكَ الْأَرْذَلُونَ گفتند ا به تو آريم ايمان ، و به دم روندگان تو فرومايگان . ( 111 ) قالَ وَ ما عِلْمِي بِما كانُوا يَعْمَلُونَ گفت و من چه مىدانم كه ايشان چه مىكنند ، إِنْ حِسابُهُمْ إِلَّا عَلى رَبِّي لَوْ تَشْعُرُونَ نيست شمار ايشان مگر با پروردگار من اگر مىدانيت كه ايشان چگونه‌اند . ( 112 - 113 ) وَ ما أَنَا بِطارِدِ الْمُؤْمِنِينَ و نيم من رانندهء گروندگان . ( 114 ) إِنْ أَنَا إِلَّا نَذِيرٌ مُبِينٌ نيم من مگر ترسانندهء با بيان . ( 115 ) قالُوا لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ يا نُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمَرْجُومِينَ گفتند اگر بازنگردى يا نوح ازين گفتار ، دهيمت دشنام و كنيمت سنگ سار . ( 116 ) قالَ رَبِّ إِنَّ قَوْمِي كَذَّبُونِ گفت اى پروردگار من دروغ گوى داشتند مرا اينان ، فَافْتَحْ بَيْنِي وَ بَيْنَهُمْ فَتْحاً آنچه « 1 » حكم حق است ميان من و ايشان بران ، وَ نَجِّنِي وَ مَنْ مَعِيَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ و مرا و آنها را كه با منند از گروندگان برهان . ( 117 - 118 ) فَأَنْجَيْناهُ وَ مَنْ مَعَهُ فِي الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ برهانيديم وى را « 2 » و آنها را كه با وى بودند در كشتى پربار . ( 119 )

--> ( 1 ) - ن : آنج . ( 2 ) - ن : ورا .